Πέμπτη 10 Νοεμβρίου 2011

L'enfer, c'est les autres , ou pas?


Με ένα ποτήρι στο χέρι και έχοντας τελειώσει το No Exit του Jean Paul Sartre αρχίζω άλλη μια φορά τις σκέψεις περί ύπαρξης.

"Hell is other people" καταλήγει ο Garcin στο συγκεκριμένο κείμενο...

Πραγματικά οτιδήποτε βασανίζει τον άνθρωπο προέρχεται από τους συνανθρώπους του. Εκμετάλευση, κακοποίηση, κυριαρχία, εξαπάτηση, προδοσία, εγκατάληψη κ.α όλα είναι έννοιες που περιέχουν την αλληλεπίδραση τουλάχιστον 2 ατόμων. Τα λόγια κάποιου άλλου μπορουν να σε πληγώσουν τόσο βαθιά που ποτέ να μην συνέλθεις. Οι πράξεις του μπορεί να σε σημαδέψουν. Τόσα προβλήματα προκύπτουν από την ανάγκη μας να γίνουμε αρεστοί στους άλλους. Τόσα προβλήματα, που οφέιλονται στη θέληση μας για την ένταξη και την παραμονή μας σε κοινωνικές ομάδες. Χωρίς τους άλλους δεν θα είχαμε να αντιμετώπισουμε τίποτα από αυτά.

Τι θα γινόταν όμως τότε με την ίδια μας την ζωή; Σίγουρα ότι κάναμε θα είχε σαν κίνητρο καθαρά την δική μας ευχαρίστηση. Δεν θα ανησυχούσαμε για θέματα εκτός της επιβίωσης μας. Δεν θα ανησυχούσαμε ούτε θα νοιαζόμασταν για τίποτα πέρα του εαυτού μας. Η καθημερινότητα θα ήταν τόσο απλή. Ο καθένας ευτυχισμένος στον μικρόκοσμο του, χωρίς τίποτα που να μπορεί να παρέμβει στην ψυχολογια του , πέρα από τις ίδιες του τις ενέργειες.

Και μια μέρα έρχεται ο θάνατος. Ποιο το νόημα ύπαρξης αυτού του ατόμου? Θα επηρέαζε καθόλου την υπόλοιπη ανθρωπότητα η απουσία του? 'Οχι, ίσως και κανείς μάλιστα να μην μάθαινε για τον θάνατο του.

Η ζωή του θα είχε νόημα μόνο αν η υπαρξη του σήμαινε κάτι για κάποιον άλλον. Για κάποιον άλλον, που η ύπαρξη του πρώτου, θα ήταν κάτι επιθυμητό για τη ζωή του. Έτσι πιστεύω πως το νόημα της ζωής μας ετεροκαθορίζεται . Είναι ένας κύκλος , η ύπαρξη μας έχει νόημα μόνο αν έχει νόημα στην ζωή κάποιου άλλου. Υπάρχουν κάποιοι που μας χρειάζονται στη ζωή τους, και έτσι η δική μας ζωή αποκτά νόημα. Αν δεν υπάρχουν ή όταν τους χάσουμε όλους τότε η ζωή μας είναι απλή επιβίωση, κενή.

Στην υγεία λοιπόν, αυτών, που η υπαρξη μου σημαίνει κάτι γι αυτούς, διοτι εξαιτίας τους, η υπαρξη μου αποκτά νόημα.