Τρίτη 28 Μαρτίου 2017

Oh how I miss you...

I always knew looking back on the tears would make me laugh.
But I never knew looking back on the laughs would make me cry.




Και φτάνει η στιγμή που συνειδητοποιείς ότι τελικα έχεις αποτύχει στα πάντα. Έχεις καταπιαστεί με ένα σωρό πράγματα μόνο και μόνο για να καταλήξεις να σαι μέτριος σε όλα. Μετανοιώνεις για τις επιλογές στη ζωή σου. Οι γύρω σου δεν σε γεμίζουν πλέον. Η καθημερινότητα σου δεν σε γεμίζει πλέον. Θες να φύγεις. Θες να αλλάξεις περιστάσεις. Θες για άλλη μια φορά να ρίξεις πίσω μια μάυρη πέτρα και να ξεκινήσεις από το μηδέν. 'Ανθρωπος χωρίς παρελθόν, tabula rasa , μέλλον με προοπτικές.
Και όμως υπάρχουν αυτές οι άγκυρες που σε κρατάνε πίσω, για καλό ή για κακό δεν ξέρεις ακόμα. Σε κάθε περίπτωση είσαι δέσμιος τους. Αλλά είναι τα μοναδικά πράγματα που σου δίνουν χαρά μέσα στην μίζερη πραγματικότητα σου. Εξ αιτίας τους συνεχίζεις να ζεις, να παλεύεις , να ελπίζεις.